12 Bin Yıllık İskelet, Genetik Bir Sırrı Ortaya Çıkardı

İtalya’nın güneyinde bulunan bir mağarada 12 bin yıl önce defnedilen genç bir kızın iskeleti, tıp tarihinin en eski genetik teşhislerinden birine konu oldu. Yapılan araştırmalar, Taş Devri’nde yaşayan bu genç kızın boyunu ve uzuvlarını etkileyen nadir bir genetik bozukluğa sahip olduğunu ortaya koydu.

Bilim insanları, Romito Mağarası’nda bulunan iskelet kalıntıları üzerinde yaptıkları DNA analizleri sonucunda, “Romito 2” olarak adlandırılan bu genç kızın NPR2 genindeki bir mutasyondan kaynaklanan nadir bir cücelik türüne (AMDM) sahip olduğunu belirledi. Bu durum, özellikle ön kolların, bacakların, ellerin ve ayakların normalden çok daha kısa olmasına yol açıyor. Romito 2’nin yaklaşık 110 santimetre boyunda olduğu tespit edildi.

Araştırmacılar, genetik hastalıkların tarihsel izlerini taşıyan bu keşfin, tıp dünyası için büyük önem taşıdığını vurguluyor. Bununla birlikte Romito 2’nin yanında gömülü olan yetişkin kadınla kurduğu bağ da dikkat çekici. İncelemeler sonucunda, Romito 2’nin, yanında bulunan “Romito 1” lakaplı yetişkinle akraba olduğu ve bu iki kadının ya anne-kız ya da kız kardeş olduğu belirlendi.

Iskelet üzerinde yapılan incelemeler, Romito 2’nin beslenme düzeyinin diğer bireylerle aynı olduğunu ve hayatta kalmayı başardığını gösteriyor. Bu durum, 12 bin yıl önceki topluluğun özel bakıma ihtiyaç duyan bireyleri sevgiyle koruduğunu kanıtlar nitelikte. Buzul Çağı’nın zorlu koşullarında yaşamlarını sürdürmeye çalışan bu topluluğun hikayesi, insanlık tarihinin duygusal bir yönünü de gün yüzüne çıkarıyor.